|
|
| |
| |
|
|
| |
|
ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ |
|
|
|
ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ
ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
ΘΕΜΑ:
Η
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ Επιτροπή για το
Φάκελο της Κύπρου
Kostas "Mavroskoufis"
είπε...
Επειδή έχω κάνει μια
εμπεριστατωμένη μελέτη πάνω στα
γεγονότα της Κύπρου του 1974
βασισμένη σε περίπου 60 βιβλία
από τα οποία 4 Τούρκων, και από
συνεντεύξεις αυτοπτών μαρτύρων
σε γεγονότα και πράξεις που
έδωσαν τις χαρακτηριστικές
πινελιές τους για εκείνη την
εποχή, το μόνο που θέλω να πω
είναι ότι οι προδότες ήταν από
όλες τις παρατάξεις, ο καθένας
για τους λόγους του! Ίσως και να
νόμιζαν ότι προσέφεραν έργο προς
την Πατρίδα με τις πράξεις
τους...
ΌΜΩΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ
ΜΑΘΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΒΓΕΙ
ΣΤΟ ΦΩΣ ΠΟΤΕ!
Οι πλαστογράφοι της Ιστορίας
ξέρουν καλά την δουλειά τους και
έχουν στην υπηρεσία τους
αργυρώνητους συκοφάντες που θα
κάνουν το έργο τους όταν τα
ακούσουν τα κελεύσματα των
αφεντικών τους!
Γιατί Ιστορία δεν είναι να
καλύπτεις τα λάθη του Μακαρίου
ρίχνοντας όλα τα βάρη στους
Έλληνες Αξιωματικούς και
οπλίτες, όπως δεν είναι να
απενοχοποιείς το Επιτελείο της
Ε.Φ. και να ρίχνεις το ανάθεμα
στον Μακάριο.
…. για εμένα Ιστορική Αλήθεια
είναι ότι οι Αξιωματικοί του
ΓΕΕΦ παραπλανούσαν με
αλλοπρόσαλλες διαταγές τους
Διοικητές της πρώτης γραμμής.
Ιστορική Αλήθεια είναι ότι ο
Κουρούπης δίκαια ονομάστηκε ο
Λεωνίδας (ή κατ'άλλους ο
Δαβάκης) της Κερύνειας.
Ιστορική Αλήθεια είναι ότι η
Ανώτατη Διοίκηση της ΕΛΔΥΚ δεν
στάθηκε στο ύψος της και άφησε
την "ανθρωποθυσία" στα κατώτερα
στελέχη της.
Ιστορική Αλήθεια είναι ότι η
Ανωτέρα Διοίκηση Αμμοχώστου
παρέδωσε ουσιαστικά την πόλη
στους Τούρκους.
Ξέρετε, είναι εκνευριστικό να
διαβάζεις Τούρκικα βιβλία για
την εισβολή, αλλά το έκανα
ξεπερνώντας το εμετικό
συναίσθημα που μου προκαλούσε η
αμετροέπεια των Τούρκων
συγγραφέων για την γενναιότητα
των "Μεχμετζίκ". Και το έκανα
γιατί ήθελα να βγάλω "λαγούς"
που σίγουρα υπήρχαν στα κείμενα
τους, παρά την φανερή προσπάθειά
τους να διαστρεβλώσουν τα
γεγονότα.
Και αυτές οι Ιστορικές Αλήθειες
δεν θα βγουν στο φως ποτέ - ίσως
να μην ενδιαφέρει και κανένα σε
μερικά χρόνια!
Και αν κάποιος ανατρέξει στα
αρχεία του State Dpmt που
κυκλοφορούν στο διαδίκτυο στην
διεύθυνση http://history.state.gov/historicaldocuments/frus1969-76v30/d137
και μπει στον Φάκελλο Greece;
Cyprus; Turkey 1973-1976,
θα δει πολλά ενδιαφέροντα
πράγματα, που συνδεόμενα με άλλα
γεγονότα που ήδη ξέρουμε μας
οδηγούν κάπου!
ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΙΣ
ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΔΕΝ ΘΑ
ΤΙΣ ΚΑΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΥΤΕ
ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, να το θυμάστε.
Και ο λόγος που αναζητώ την
Ιστορική αλήθεια είναι ως χρέος
στον ανώνυμο οπλίτη της ΕΛΔΥΚ
που έχοντας το όπλο του χωρίς
πυρομαχικά σε μια έκφραση
απόγνωσης βγήκε από το όρυγμά
του και πέταξε με μίσος το
κράνος του στο άρμα που σε λίγο
πέρασε από πάνω του!
Αγαπητή Κυρία Κουρούπη
Έχω μεγάλο σεβασμό στο άτομο σας
όχι μόνο γιατί υπήρξατε σύζυγος
του Παύλου Κουρούπη, αλλά και
για τον αγώνα σας όλα αυτά τα
χρόνια τον οποίο τιμώ όπως πάρα
πολλοί πιστέψτε με Έλληνες.
Δεν θέλω να σας απογοητεύσω αλλά
μιλώντας με πολλούς φίλους
Κυπρίους οι οποίοι δεν ανήκουν
σε μια μόνο πολιτική παράταξη,
αντιλαμβάνομαι ότι αυτή η
Εξεταστική ούτε σε βάθος θα
εξετάσει τα γεγονότα ούτε την
Ιστορική Αλήθεια θα προσπαθήσει
να βρει.
Οι εύκολοι αφορισμοί φοβάμαι ότι
θα είναι στα συμπεράσματά τους
και θα ενοχοποιούν όλους
ανεξαρτήτως τους Ελλαδίτες
Αξιωματικούς, διότι αυτό θέλουν
οι περιστάσεις που διανύουν
σήμερα στο νησί.
Και βέβαια μην φανταστείτε ότι
θα επιχειρήσει κανείς να
εξετάσει θέματα "ταμπού" για την
νεότερη Κυπριακή Δημοκρατία
όπως ευθύνες του Μακαρίου κλπ.
Με όσους συνομίλησα το θεωρούν
απίθανο.
Οπότε φοβάμαι ότι οι φόβοι σας
θα επαληθευτούν.
ΟΜΩΣ επειδή πολλά πράγματα
έγιναν γνωστά από εκείνες τις
τραγικές μέρες, να είστε σίγουρη
ότι ανεξάρτητα από οποιοδήποτε
πόρισμα, αυτοί οι άνδρες που
βρέθηκαν να φυλάττουν
Θερμοπύλας ακόμα και γνωρίζοντας
ότι τελικά οι Μήδοι θα περάσουν,
θα είναι πάντα στις καρδιές μας.
Να είστε σίγουρη για
αυτό.
Με σεβασμό προς το πρόσωπό σας,
τον αγώνα σας και τον σύζυγό σας
Κώστας "Μαυροσκούφης"
|
|
|
|
Α Π
Ο Σ Π Α Σ
Μ Α
από
συνέντευξη
του Βετεράνου της
ΕΛΔΥΚ
Αντώνη Δούλα
στην
Στρατιωτική Ιστορία .
Τεύχος 164.
Απρίλιος 2010
|
|
Τι ρόλο θεωρείτε πως
διαδραμάτισαν ο ΟΗΕ και οι
Βρετανοί στην εξέλιξη των
επιχειρήσεων;
Η αποστολή των ελλαδικών και των
κυπριακών δυνάμεων δεν ήταν να
πετάξουν τους εισβολείς στη
θάλασσα αλλά να τους απωθούν
μέχρι να επέμβουν οι εγγυήτριες
δυνάμεις. Τότε όμως εμείς
γευθήκαμε την «υποστήριξη» των
ξένων, κυρίως των Βρετανών.
Κατανοήσαμε τον σκοτεινό τους
ρόλο κατά τη διάρκεια της
εκεχειρίας. Ανδρες του ΟΗΕ
έμπαιναν ανεξέλεγκτα στις
γραμμές μας όποια ώρα
επιθυμούσα, φωτογράφιζαν και
έφευγαν. Αμέσως μετά οι
φωτογραφημένες θέσεις μας
δέχονταν σφοδρά τουρκικά πυρά.
Βρετανικά οχήματα αλλά και
οχήματα του ΟΗΕ έμπαιναν άδεια
στις τουρκικές γραμμές και
έβγαιναν γεμάτα επιβάτες.
Εκείνους που έβλεπα σχετικά
αμέτοχους ήταν οι Καναδοί.
Πως πληροφορηθήκατε την ήττα;
Πως νιώσατε;
Με διαταγή του ΓΕΕΦ. Φυσικά
νιώσαμε προδομένοι. Είχαμε
πιστέψει στη νίκη.
Οι Κύπριοι στρατιώτες ήταν
εφάμιλλοι των Ελλαδιτών κατά την
Τιτάνια προσπάθεια;
Ανεπιφύλακτα θα απαντήσω «ναι».Το
σημαντικότερο για μένα ως
εμπειρία, ήταν η συνεργασία που
είχα μετά τον πόλεμο με Κυπρίους
για το στρώσιμο ναρκοπεδίου σε
νευραλγικό σημείο της Λευκωσίας.
Το στρώσιμο έγινε νύκτα, υπό
καταρρακτώδη βροχή, αλλά η όλη
διαδικασία ήταν άψογη. Εγώ
συμμετείχα ως εθελοντής.
Ποια
ήταν η σχέση των οπλιτών με τους
αξιωματικούς τους εκείνες τις
κρίσιμες ώρες της μάχης;
Η σχέση μας με τους αξιωματικούς
την ώρα της μάχης ήταν άριστη.
Όλοι εκτεθήκαμε στον ίδιο
κίνδυνο. Εμάς τους Βετεράνους
μας έχει ενοχλήσει πολύ το ότι
οι αξιωματικοί που πολέμησαν
μαζί μας δεν είχαν την
προσδοκώμενη σταδιοδρομία μετά
τον πόλεμο. Τους μαχητές της
πρώτης γραμμής τους
αποστράτευσαν γρήγορα. Μερικοί,
βέβαια που δεν συμμετείχαν στις
επιχειρήσεις, όχι μόνο παρέμεινα
στο στράτευμα αλλά έφθασαν και
στα ανώτατα κλιμάκια της
ιεραρχίας.
Πως σας αντιμετώπισαν οι
ελλαδίτες αξιωματικοί και
οπλίτες όταν πληροφορήθηκαν ότι
είχατε πολεμήσει στην Κύπρο;
Οι συζητήσεις πολλών αξιωματικών
περιστρέφονταν αποκλειστικά
γύρω από την τουρκική εισβολή
στην Κύπρο. Αυτοί ζητούσαν από
μένα πλήρη ενημέρωση. Κάποιοι
άλλοι αντιδρούσαν έντονα και δεν
έχαναν ευκαιρία, παρουσία
συναδέλφων τους και οπλιτών, να
με χλευάζουν. Συχνά μου έλεγαν:
«Σιγά, τι κάνατε στην Κύπρο; Δεν
συνέβη τίποτα. Ούτε σφαίρα δεν
έπεσε». Όταν αξιωματικοί
καριέρας αντιμετωπίζουν έτσι
επιπόλαια αυτές τις καταστάσεις,
πιστεύω ότι θα αντιδράσουν
αρνητικά εάν η πατρίδα τους
χρειαστεί τη δύσκολη στιγμή.
Γιατί οι μαχητές της Κύπρου
έτυχαν τέτοιας απαξίωσης από την
επίσημη πολιτεία;
Γιατί πολέμησαν «περισσότερο»
από όσο έπρεπε, με ό,τι αυτό
σημαίνει σε συνθήκες απόλυτης
προδοσίας. Με την ίδρυση του
«Πανελληνίου συνδέσμου Αγωνιστών
Κύπρου 1974» το 1976, η πρώτη
επίσκεψη που κάναμε οργανωμένα
ήταν στον υπουργό Εθνικής
Αμύνης Ευάγγελο Αβέρωφ. Η
εντολή του Αβέρωφ και του
νομικού συμβούλου του ήταν
«Διαλύστε το σωματείο γιατί θα
σας κόψω τα πόδια». Φανταστείτε
εμάς τα παιδιά των 20 χρόνων,
που μόλις είχαμε επιστρέψει από
τον πόλεμο, να δεχόμαστε και την
επίθεση της πολιτικής ηγεσίας.
Στην Ελλάδα πρέπει να κάνεις
μεγάλο αγώνα για το δίκιο σου.
Κατά τη διάρκεια των προσπαθειών
για την αναγνώριση του αγώνα
σας, ποια πολιτικά πρόσωπα
στάθηκαν με ειλικρίνεια στο
πλευρό σας;
Μόνο ο Ακης
Τσοχατζόπουλος ως υπουργός
Εθνικής Αμύνης και ο Ιωάννης
Λαμπρόπουλος ως υφυπουργός
Εθνικής Αμύνης.
Ποια είναι η γνώμη σας για
το θέμα των αγνοουμένων;
Πιστεύετε ότι ζουν κάποιοι
από αυτούς;
Ναι! Πιστεύω ότι ζουν αρκετοί
υπό καθεστώς μυστικής και
παράνομης αιχμαλωσίας. Η
διεθνής κοινότητα γνωρίζει ότι
όλοι οι Ελλαδίτες και οι Κύπριοι
που έπεσαν στα χέρια των
Τούρκων, μεταφέρθηκαν στο
εσωτερικό της Τουρκίας και
διασκορπίστηκαν σε διάφορες
περιοχές. Με τη λήξη του πολέμου
ένας πολύ μεγάλος αριθμός
αιχμαλώτων δεν επέστρεψε στην
Κύπρο όπως έπρεπε. Καταρτίστηκε
ένας κατάλογος ο οποίος τους
ονομάζει αγνοούμενους και όχι
αιχμαλώτους πολέμου. Από εκεί
άρχισε ο «Γολγοθάς» για την
οικογένεια του κάθε αιχμαλώτου
αλλά και για εμάς τους
συμπολεμιστές τους. Εμείς ως
στρατιώτες φωνάζουμε 36 χρόνια
ότι στη Κύπρο υπάρχουν
αιχμάλωτοι και όχι αγνοούμενοι.
Διότι οι αγνοούμενοι μπορεί να
είναι και λιποτάχτες. Κανένας
δεν μας ακούει ούτε ερευνά
σχετικά.
Εφόσον μέχρι το 1984 η Ελλάδα
και η Κύπρος βεβαίωναν ότι ήταν
σε γνώση τους το που βρίσκονταν
οι Ελληνοκύπριοι και οι
Ελλαδίτες αιχμάλωτοι, αυτοί
ζούσαν. Το Πανεπιστήμιο της
Βιρτζίνια δήλωσε πριν από λίγα
χρόνια ότι οι αιχμάλωτοι
Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι
χρησιμοποιήθηκαν σαν
πειραματόζωα . το λόγο έχουν οι
υπηρεσίες της ελληνικής αλλά και
της κυπριακής πλευράς, να
ασχοληθούν με την διερεύνηση της
τύχης τους. Εγώ περιμένω τα
αποτελέσματα από την επίσημη
πολιτεία και απορώ γιατί δεν μας
έχει ενημερώσει για τις μέχρι
σήμερα ενέργειές της. Ζητούμε
την πλήρη διερεύνηση της τύχης
του καθενός από αυτούς που
καταγράφηκαν ως αγνοούμενοι, ενώ
στην ουσία είναι αγνοημένοι.
|
|
|
|
ΜΑΧΗΤΗΣ
ΤΟΥ ΚΙΛΚΙΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ : ΤΡΙΤΗ 18
ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2009
|
|
OΙ
ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΖΟΥΝ ΣΤΙΣ
ΚΑΡΔΙΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΠΛΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΠΟΛΙΤΩΝ.
« Κύριε διευθυντά,
στην
έγκριτη εφημερίδα σας
φιλοξενήσατε την Τρίτη 28
Ιουλίου 2009, επιστολή –
μαρτυρία της κας Μ. Κουρούπη
για τραγικές στιγμές, όπως τις
έζησε η ίδια ως σύζυγος Έλληνα
αξιωματικού, στη Κυρήνεια της
Κύπρου, κατά την εισβολή των
βαρβάρων , τον Ιούλιο του 1974.
με σεβασμό στην μαρτυρία της και
την δικαιολογημένη αγανάκτησή
της για την προδοσία της
Κύπρου και των ηρώων
υπερασπιστών της, θα προσθέσω
λίγα λόγια για την τελευταία
ίσως μάχη του ήρωα άνδρα της
Παύλου Κουρούπη, ‘όπως
περιγράφεται στο βιβλίο « Ο
Αττίλας πλήττει την Κύπρο »
του Διονυσίου Καρδιανού. « …
κατά την προέλαση των τουρκικών
τάνκς προς την Κυρήνεια, εκ των
ημετέρων δυνάμεων ευρίσκοντο
μεταξύ της πόλης και του χωρίου
Αγ. Γεώργιος, στρατιώται του
251 ΤΠ., της 231 Μοίρας
Καταδρομών και του τάγματος
Φωτιάδη. Εκ των συνεχών
βομβαρδισμών, τα τμήματα
απώλεσαν την μεταξύ τους επαφήν,
ως και μετά της διοικήσεώς των.
Επαρκή
προετοιμασίαν δεν είχον δια την
απόκρουσιν των αρμάτων, ούτε
και ηδύνατο να εφαρμόσουν το …μεγαλεπήβολον
σχέδιο του στρατιωτικού
διοικητού της Κυρήνειας, Συνχου
Μιχόπουλου, να καταστρέψουν δια
κουβερτών εμποτισμένων εις
βενζίνην τα τανκς!
Αντιαρματικά δεν υπήρχον ούτε
εις επάρκειαν, ούτε εις
καταλλήλους θέσεις. Παγιδευτικαί
τάφροι δεν εσκέφησαν. Γέφυραι
δεν υπονιμεύθησαν. Οι
περισσότεροι των ανδρών διέθετον
τυφέκια, ολίγοι ελαφρά
αυτόματα, οι δε πλείστοι δεν
είχον επαρκή πυρομαχικά.
Δηλαδή, ήτο βέβαιον ότι ευθύς
ως τα πρώτα τανκς έθραυσον τας
ακραίας θέσεις της Εθνικής
Φρουράς, έναντί των δεν θα συνήντων
πλέον σοβαράν αντίστασιν, η δε
είσοδός των εις την Κυρήνεια
ήτο υπόθεσις λίγων λεπτών αφού ο
χώρος εξορμήσεώς των απείχεν εκ
της πόλεως μόνο πέντε
χιλιόμετρα. Το πρώτο τουρκικόν
άρμα ενεφανίσθει έξωθι της
Κυρήνειας την 11.34΄ π.μ. της
Δευτέρας, 22ας Ιουλίου, ενώ εις
πολλά σημεία της περιοχής μεταξύ
του προγεφυρώματος και της
πόλεως εγίνετο ανταλλαγή πυρών.
Οργανωμένη, όμως, αντίστασις
δεν υπήρχε πλέον. Όσοι ηγωνίζοντο
» το έπραττον είτε δια την
αυτοάμυνά των είτε εξ
υπερβολικού εθνικού ζήλου.
Δια
τους Κουρούπην και Τσιάκαν
υπάρχει η ακόλουθως μαρτυρία:
Ούτοι είχον θεαθεί εις εν
επεισόδιον σφοδράς ανταλλαγής
πυρών. Κινούμενοι, εύρον
τραυματισμένον τον Κύπριον
καταδρομέα Αλεξάνδρου, όστις
έκειτο επί του εδάφους,
αδύνατον να απομακρυνθή ή έστω
και να καλυφθή. οι δύο
γενναίοι έσπευσον πλησίον
του, δεχόμενοι και
ανταποδίδοντες τα πυρά των
τούρκων. Ο Αλεξάνδρου στραφείς,
τους είδε και εφώναξε : « μην
έρχεστε κύριε συνταγματάρχα! Δεν
γίνεται πιά τίποτα! ». Εκείνην
ακριβώς την στιγμήν, ο
Αλεξάνδρου εδέχθη και νέον
τραύμα εις την κοιλίαν αυτήν
την φοράν. Εσιώπησε και,
συγκεντρώνων όλην την δύναμιν
ήτις είχεν απομείνει εις το
καθημαγμένον σώμα του,
ανεσηκώθη και συγκρατούμενος
με την ράχιν επό κορμού
δένδρου, ήρχισε να πυροβολεί με
το αυτόματόν του προς την
κατεύθυνσιν των απεχόντων
ολίγας δεκάδες μέτρων τούρκων
στρατιωτών, κραυγάζων: « Να
καταραμένοι!... ζήτω η
Ελλάς!... » . Νέα ριπή, όμως,
αυτομάτου όπλου, έρριψε
νεκρόν τον ηρωϊκόν Κύπριον.
Εκτός εαυτών, τότε, οι
Κουρούπης και Τσιάκας διέταξαν
τους ακολουθούντας αυτούς
καταδρομείς να απομακρυνθούν
πάραυτα, δεδομένου ότι οι
Τούρκοι συνεχώς προωθούντο.
Οι ίδιοι όμως δεν τους
ηκολούθησαν, αλλά έμειναν εις
το σημείο εκείνον, πλησίον του
νεκρού Αλεξάνδρου, ως
προασπισταί των Κυπριακών
Θερμοπυλών. Οι απομακρυνόμενοι
στρατιώται των αφηγούνται, ότι
εκ της περιοχής όπου εμάχοντο
οι δύο Ελλαδίται αξιωματικοί,
ηκούοντο πυροβολισμοί, οι
οποίοι όμως καθίσταντο
συνεχώς και περισσότερον
αραιοί, μέχρις ότου κατέπαυσαν
εντελώς…»
Έχουν γραφεί πολλά κείμενα,
για τους Έλληνες αξιωματικούς
και οπλίτες, που αγωνίστηκαν
στην Κύπρο το τραγικό καλοκαίρι
του 1974. δυστυχώς τα πάθη και
τα μίση, προς το στρατευμένο
τμήμα του ελληνικού λαού,
στάθηκαν αιτία για να μην
αναγνωρισθούν οι θυσίες και οι
ηρωικές πράξεις τους.
Διότι παρ’ όλο που έμειναν
αβοήθητοι και προδομένοι,
αγωνίσθηκαν με γενναιότητα
προασπίζοντας τις Κυπριακές
Θερμοπύλες, πιστοί στον όρκο
τους, μακριά από πολιτικές
σκοπιμότητες.
Δεν είναι λίγοι οι αξιωματικοί
που αγωνίστηκαν μόνοι, για να
καλύψουν την υποχώρηση των
ανδρών τους, όταν οι ανάγκες
την επέβαλαν, όπως έκαναν οι
ήρωες Ανχης Κουρούπης και Τχης
Τσιάκας, η τύχη των οποίων
αγνοείται μετά την επική μάχη
που προαναφέραμε. Μπορεί η
Πολιτεία να μην αναγνώρισε και
να τίμησε στον βαθμό που έπρεπε
τους αδικοχαμένους ήρωες της
Κυπριακής Τραγωδίας, αλλά είναι
βέβαιον, ότι όλοι τους ζουν
στις πατριωτικές καρδιές των
απλών πολιτών.
'Oπως έγραψε και ο εθνικός
ποιητής Κ. Παλαμάς.
Στο
χώμα τούτο πάντα ανθούνε
Κι
έχουν αθάνατη ζωή
Και
μας θαμπώνουν, μας μεθούν
Νεράιδες, ήρωες, θεοί.
M. Π. |
|
|
Παρασκευή
Τους προσφεραν τσιγάρο
και έπειτα τους εκτέλεσαν
7 / 8/
09 |
|
Τους πρόσφεραν
τσιγάρο και μετά τους εκτέλεσαν
ΤΟΥ ΑΔΩΝΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ Σημερινη
Οι τέσσερις φαντάροι της
φωτογραφίας -σύμβολο του αγώνα
των συγγενών αγνοουμένων-
εκτελέστηκαν από τους Τούρκους
λίγα λεπτά μετά τη σύλληψή τους.
Τα οστά τους ταυτοποιήθηκαν με
τη μέθοδο του DNA.
Το
τραγικό τέλος του αγνοούμενου
Κορέλλη και άλλων τριών
Οι τέσσερις φαντάροι της
φωτογραφίας -σύμβολο του αγώνα
των συγγενών αγνοουμένων-
εκτελέστηκαν από τους Τούρκους
λίγα λεπτά μετά τη σύλληψή τους.
Τα οστά τους ταυτοποιήθηκαν με
τη μέθοδο του DNA.
ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ
Διεπράχθη μεταξύ Κυθρέας και
Τζιάους
Αυτή είναι η φωτογραφία που
προβλήθηκε κατά κόρον τα
τελευταία 35 χρόνια, για να
καταδείξει ότι αιχμάλωτοι ήταν
ζωντανοί και μετά τη σύλληψή
τους. Ο Αντώνης Κορέλλης είναι ο
πρώτος από αριστερά.
Tαυτοποιήθηκαν τα λείψανα του
αγνοουμένου Αντώνη Κορέλλη, από
την Κυθρέα. Είναι το άτομο που
αναγνωρίστηκε σε μια φωτογραφία
- σύμβολο του αγώνα των συγγενών
αγνοουμένων.
Παρουσιάζεται, μαζί
με άλλους τρεις φαντάρους,
γονατιστός και με υψωμένα τα
χέρια, έχοντας δίπλα τούς
ένοπλους Τούρκους στρατιώτες.
Οι τέσσερις εκτελέστηκαν και
τάφηκαν λίγα μέτρα πιο μακριά
από το σημείο της σύλληψής τους.
Τα οστά τους βρέθηκαν σε ομαδικό
τάφο μεταξύ Τζιάους και Κυθρέας.
Εκτελέστηκαν λίγα λεπτά μετά τη
σύλληψή τους, από το στρατό του
Αττίλα. Πράξη βάρβαρη, που από
μόνη της μπορεί να καταδικάσει
την Τουρκία στο Διεθνές
Δικαστήριο. Το δίκαιο του
πολέμου παραβιάστηκε με τον πιο
απροκάλυπτο τρόπο και αυτήν τη
φορά τεκμηριωμένα.
Σύμφωνα με υπάρχουσα μαρτυρία,
οι τέσσερις εκτελέστηκαν δέκα
λεπτά μετά τη σύλληψή τους από
τον προελαύνοντα προς την
Αμμόχωστο τουρκικό στρατό
κατοχής. Αρχικά, οι εισβολείς
αφού διέταξαν τους αιχμαλώτους
να περάσουν τα χέρια πίσω από το
κεφάλι, τους έδωσαν τσιγάρο και
στη συνέχεια τους υποχρέωσαν να
προβούν σε δηλώσεις στον
παράνομο τουρκοκυπριακό
ραδιοσταθμό Μπαϊράκ, ότι δήθεν
τυγχάνουν καλής μεταχείρισης, ως
αιχμάλωτοι πολέμου.
Ακολούθως, ο τουρκικός στρατός
φρόντισε να απαλλαγεί από τους
τέσσερις αιχμαλώτους, προτού
συνεχίσει την προέλασή του προς
την Αμμόχωστο. Σύμφωνα δε με
μαρτυρία Τούρκου δημοσιογράφου,
ο τουρκικός στρατός παρέδωσε τον
Κορέλλη και τους άλλους τρεις
αιχμαλώτους σε ομάδα
Τουρκοκύπριων ενόπλων, οι
οποίοι, πιθανότατα, τους
εκτέλεσαν επί τόπου.
Οι λεπτομέρειες δεν
τεκμηριώνονται γιατί οι
τουρκικός στρατός κρατά ερμητικά
κλειστά τα αρχεία του και δεν
συνεργάζεται με τη Διεθνή
Επιτροπή Διερεύνησης. Θέλει να
αποδίδει τα εγκλήματα σε
ατάκτους και ψυχοπαθείς
στρατιώτες του που, ωστόσο, δεν
παραγράφουν την ευθύνη της
Τουρκίας. Οι όποιες λεπτομέρειες
της εκτέλεσης ίσως δεν γίνουν
γνωστές ποτέ, γιατί ποιος θα
παραδεχτεί το μακάβριο έγκλημά
του 35 χρόνια μετά. Κανείς
Ελληνοκύπριος δεν ήταν εκεί τη
συγκεκριμένη στιγμή, για να
μαρτυρήσει ποιον ακριβώς
χειρισμό είχαν οι Ελληνοκύπριοι
πατριώτες
που έμειναν στο χαράκωμα
υπερασπιζόμενοι την πατρώα γη.
Τους πάτησαν τα άρματα του
Αττίλα και αναγκάστηκαν να
παραδοθούν προδομένοι.
Ο ήρωας της Κύπρου Αντώνης
Κορέλλης και οι συν αυτώ άλλοι
τρεις ήρωες θα κηδευτούν με
στρατιωτικές τιμές σε λίγες
μέρες. Οι οικείοι τους, παρόλο
τον πόνο τους, θα αποδώσουν
στους δικούς τους όλες τις τιμές
που τους αξίζουν, γιατί δεν
μπόρεσαν να το κάνουν τότε. Οι
δολοφόνοι έκρυψαν τις σορούς των
παλληκαριών μας στα σπλάχνα της
Μεσαορίας, για να βρεθούν μετά
από τόσα χρόνια.
Οι κηδείες και των τεσσάρων θα
γίνουν σύντομα. Η μια μετά την
άλλη, σύμφωνα με τις
διευθετήσεις των οικείων τους
και του στρατού. Πολύ πιθανόν
κάποιοι συγγενείς να επιλέξουν
να γίνουν οι κηδείες μετά τον
Δεκαπενταύγουστο, για να μπορούν
όλοι να είναι εκεί.
Το φιλμ με τις φωτογραφίες -
ντοκουμέντο
Το μακάβριο της ιστορίας είναι
ότι οι εικονιζόμενοι
φωτογραφήθηκαν σε πολλές πόζες
από τους ίδιους τους εισβολείς.
Ένα από τα φιλμ έπεσε στα χέρια
της Εθνοφρουράς όταν συνελήφθη
στην περιοχή του Λήδρα Πάλας
Τούρκος αξιωματικός και Τούρκος
δημοσιογράφος. Η τύχη και των
δύο είναι για εμάς άγνωστη,
γιατί τα γεγονότα ξετυλίχθηκαν
ως κινηματογραφική ταινία τις
μέρες της εισβολής. Στην κατοχή
του Τούρκου δημοσιογράφου
βρέθηκε μαυρόασπρο φιλμ και όταν
εμφανίστηκε, οι φωτογραφίες
δημοσιεύτηκαν σε κυπριακή
εφημερίδα. Οι οικείοι των
τεσσάρων δεν είχαν τότε άλλες
πληροφορίες και ήλπιζαν ότι οι
δικοί τους θα ζούσαν ως
αιχμάλωτοι του τουρκικού
στρατού.
Δεν είναι, όμως, έτσι τα
πράγματα. Τα πυροβολημένα
λείψανα των παλληκαριών μας το
καταμαρτυρούν. Στα οστά οι
σφαίρες των εκτελεστών έχουν
αφήσει τα σημάδια τους.
Ο εκπρόσωπός μας στη
Διερευνητική Επιτροπή Ηλίας
Γεωργιάδης δεν ήθελε να
κάνει δήλωση - τον δεσμεύει το
υψηλό καθήκον που ανέλαβε γιατί
πολλές ακόμη υποθέσεις είναι
ανοικτές και χρειάζεται υπεύθυνη
και προσεκτική στάση για να μη
γίνει ζημιά στην προσπάθεια
διερεύνησης. Στην επίμονη
προσπάθειά μας να μας πουν από
το ανθρωπολογικό εργαστήριο κατά
πόσον τα οστά μαρτυρούν το είδος
θανάτου, μας απαντήθηκε
γενικόλογα ότι στα οστά οι
σφαίρες έχουν αφήσει τα σημάδια
τους. Μεγάλο μέρος των
ταυτοποιημένων λειψάνων φέρουν
χαριστική βολή στο κρανίο.
Δείγμα βαρβαρότητας των
εισβολέων. Εξουδετέρωσαν το
φυλάκιο, είχαν στα χέρια τους
στρατιώτες μας και επέλεξαν να
τους δολοφονήσουν από του να
τους κρατήσουν αιχμαλώτους |
|
|
|
Δευτέρα
20/7/09 |
35 Χρόνια Αδικαίωτης Κυπριακής
Τραγωδίας
(20/7/1974-20/7/2009) |
|
|
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ
ΠΕΣΟΝΤΩΝ
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ 1974
Βουτσινά 80 - ΤΚ: 15561,
Χολαργός - ΑΘΗΝΑ
Τηλ:2106521639 -e-mail:humanrights1974@windowslive.com
Ιστοσελίδα:www.agnooumenoi74.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
35 ΧΡΟΝΙΑ ΑΔΙΚΑΙΩΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ
ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ
(20 Ιουλίου 1974 – 20 Ιουλίου
2009)
Με Απέραντο Σεβασμό στους Ήρωες…
35 χρόνια τώρα ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ…
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ότι χαράματα της
20ης ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 ο
παράνομος και Βάρβαρος Τούρκος
Εισβολέας,πάτησε το πόδι του
στην Κύπρο
καταστρέφοντας,σφάζοντας,βιάζοντας,διαπράττοντας
α π ο τ ρ ό π α ι α
ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥ,με
αποκορύφωμα την έως σήμερα
κατοχή του 37% της Νήσου και το
ανθρωπιστικό δράμα των 1619
Αγνοουμένων και Αδηλώτων
Αιχμαλώτων,μεταξύ αυτών και 83
Ελλαδιτών.
35 χρόνια τώρα ΤΙΜΩ…
Τιμούμε τα
ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ που,πιστοί
πάντα στον Όρκο τους,παρ’ όλο
που ήσαν μόνοι και
προδομένοι,προτίμησαν να θέσουν
τους εαυτούς τους οδόφραγμα στις
ορδές του Αττίλα,με αποτέλεσμα
άλλοι να
ΠΕΣΟΥΝ ηρωικά στα
πεδία των μαχών και άλλοι έως
σήμερα να
ΑΓΝΟΟΥΝΤΑΙ.
35 χρόνια τώρα ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ…
Αγωνιζόμαστε για
α
φ ύ π ν ι σ η
αποπροσανατολισμένων
συνειδήσεων,για το Δικαίωμά μας
να θάψουμε τους
Ηρωές
μας,για το Δικαίωμά μας να
μάθουμε τι έγιναν όσοι
οδηγήθηκαν ως Αδήλωτοι
Αιχμάλωτοι στην Τουρκία.
Δε Θα πάψω να διεκδικώ
Δικαιοσύνη για τα Εγκλήματα της
Τουρκίας στην Κύπρο.
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ
ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ
ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ
ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΜΑΣ
ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ
Η
Πρόεδρος
Ο Ειδικός Γραμματέας
Μαίρη Κουρούπη
Δημήτριος
Αλεξόπουλος
Σύζυγος αγνοούμενου
Σχη(ΠΖ) Παύλου Κουρούπη
|
|
ΔΕΥΤΕΡΑ
25/5/09 |
Δημιουργία πάρκου ηρώων της
ΕΛΔΥΚ στην Λάρνακα
|
|
|
Δημιουργία
πάρκου ηρώων της ΕΛΔΥΚ στην
Λάρνακα
Κόστος 700.000
ευρώ, περίοδος κατασκευής 16
μήνες
Υπογράφηκαν χθες τα συμβόλαια
για τη δημιουργία πάρκου ηρώων
της ΕΛΔΥΚ κοντά στην Αλυκή
Λάρνακας. «Σε ένδειξη
ευγνωμοσύνης και εκτίμησης για
την προσφορά των Ελλήνων
οπλιτών, υπαξιωματικών και
αξιωματικών, που υπηρέτησαν και
υπηρετούν κατά καιρούς στην
ΕΛΔΥΚ,
ο Σύνδεσμος Εφέδρων Αξιωματικών
Λάρνακας σε συνεργασία με το
Δήμο Λάρνακας και το Τμήμα
Πολεοδομίας και Οικήσεως
προώθησαν την
ιδέα για τη δημιουργία πάρκου σε
χώρο που εκμισθώθηκε από το
κράτος στο Σύνδεσμο και ο οποίος
βρίσκεται στη Λεωφόρο Αρτέμιδος
προς το αεροδρόμιο Λάρνακας,
κοντά στην Αλυκή», αναφέρει
επίσημη ανακοίνωση, προσθέτοντας
ότι «με το σχεδιασμό
προβλέπονται μικρής κλίμακας
κατασκευές, με τρόπο ώστε να μην
διαταράσσεται η ηρεμία του
τοπίου».
Βασικός του άξονας,
συνεχίζει η ανακοίνωση, «είναι η
κατασκευή βάθρου πάνω στο οποίο
θα τοποθετηθεί στήλη ή γλυπτό με
το οποίο θα συμβολίζεται η
διαχρονική προσφορά των Ελλήνων
οπλιτών, υπαξιωματικών και
αξιωματικών της ΕΛΔΥΚ, προς την
Κύπρο». Αναφέρει επίσης ότι «οι
διακριτικές κατασκευές
πλαισιώνονται από ανάλογη
φύτευση με ορθόκλωνα κυπαρίσσια
για να συμβολίζουν τη λεβεντιά
και την υπερηφάνεια των
Ελδυκάριων, αγριοδάφνες και άλλα
συμβολικά και αρωματικά φυτά».
«Ο διακριτικός βραδινός
φωτισμός, σε συνδυασμό με την
Αλυκή και το ευρύτερο
περιβάλλον, μετατρέπουν το πάρκο
σε χώρο ξεκούραστης»,
συμπληρώνει. Αναφέρει ακόμη ότι
το κόστος του έργου είναι της
τάξεως των 700.000 ευρώ και η
περίοδος κατασκευής είναι 16
μήνες.
http://alithia.com.cy/
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
|
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΓΡHΓΟΡΙΟΥ
ΔΗΜ. ΡΩΝΤΑ
(ΕΦΗΜ.ΕΒΔΟΜΗ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ)
ΓΙΑ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΙΜΗΣ
ΣΤΟΥΣ ΒΕΤΕΡΑΝΟΥΣ ΤΟΥ 1974 ΣΤΟ
ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΒΟΥΛΑΣ
|
|
Πρόταση προς το
Ασκληπιείο
Ζούνε σε όλη την
Ελλάδα. «Ζούνε», τρόπος του
λέγειν. Έλληνες της διπλανής
πόρτας, που κουβαλάνε σιωπηλοί
και περήφανοι τον σταυρό του
μαρτυρίου τους. Σακατεμένοι από
τα «σουβενίρ» των συγκρούσεων
στην Κύπρο το 1964-67 και το
1974. Από τις βόμβες ναπάλμ και
τα αέρια που έριχναν οι Τούρκοι.
Κι όμως αν ρωτιούνταν σήμερα,
πάλι το ίδιο θα ξανάκαναν, που
λέει κι ο Καβάφης. Όπως και τότε
που εκπλήρωσαν στο ακέραιο το
Χρέος τους, όταν τους κάλεσε η
Πατρίδα. Και μπορεί, ανθρώπινο
άλλωστε, να πικράθηκαν, αλλά δεν
βαρυγκόμησαν όταν τους
περιφρόνησε η Πολιτεία. Μια
ανάλγητη απέναντι στα καλύτερα
παιδιά της Πολιτεία, που
διασώθηκε μερικώς από τον
προσωπικό αγώνα ενός πολιτικού,
του πρώην υφυπουργού Εθνικής
Άμυνας Γιάννη Λαμπρόπουλου, που
πέτυχε να νοσηλεύονται οι
υπερασπιστές της Τιμής όλων μας,
δωρεάν στα κρατικά νοσοκομεία.
Και πρωτοστάτησε να τους
αποδοθούν μετάλλια τιμής σε
εκδήλωση στην Σχολή Ευελπίδων
τον Ιούλιο του 2007. Για πρώτη
φορά μετά από 33 χρόνια
συσκότισης και περιφρόνησης.
Αυτά τα
«καλούδια» που οι πολεμιστές μας
εισέπνευσαν τότε στην Κύπρο,
τους σημάδεψαν με ανίατους
καρκίνους και με μιά σειρά άλλων
επαχθών προβλημάτων της υγείας
τους. Μέχρι με γονιδιακές
μεταλλάξεις που πέρασαν στα
παιδιά τους.
Η ελλαδική
πολιτεία, που για τους γνωστούς
λόγους συμμόρφωσης σε έξωθεν
εντολές, τους γύρισε την πλάτη,
δεν φρόντισε ποτέ να
αντιμετωπίσει με την πρέπουσα
ιατρική έρευνα αυτές τις
περιπτώσεις. Αυτούς τους
ιδιόμορφους καρκίνους, που δεν
προέρχονται από τις συνήθεις
αιτίες, ούτε καταπολεμούνται με
τις συνήθεις θεραπείες.
Γνωρίζοντας-κι
όχι μόνο εγώ-την ιδιαίτερη
ευαισθησία του διοικητή του
Ασκληπιείου, Ηρακλή Καραγεώργου,
αλλά και του συνόλου του
νοσηλευτικού προσωπικού απέναντι
στον ανθρώπινο πόνο, παίρνω το
θάρρος να προτείνω την
διοργάνωση από το Ασκληπιείο
Νοσοκομείο Βούλας, μιάς
επιστημονικής ημερίδας που θα
ερευνούσε και θα παρουσίαζε
αυτές τις περιπτώσεις κάποιων
ξεχωριστών ασθενών. Ξεχωριστών,
όχι μόνο από την σκοπιά του
ιατρικού ενδιαφέροντος, αλλά και
από την σκοπιά της οφειλόμενης,
πολυεπίπεδης απόδοσης Τιμής σε
συμπατριώτες μας που μας τίμησαν
όλους. Με τον αγώνα τους, τη
θυσία τους και τον πικρό, βουβό
αναστεναγμό μιάς ολόκληρης ζωής,
που σημαδεύτηκε από την
αγνωμοσύνη της πολιτείας στο
πρόσωπό τους.
Είμαι βέβαιος,
ότι οι
στρατιωτικοί-κυρίως-γιατροί, που
αντιμετώπισαν με περιορισμένη
διεθνή βιβλιογραφία αυτά τα
περιστατικά, θα καταθέσουν
πρόθυμα την εμπειρία τους.
Τους
συγκεκριμμένους αυτούς
καρκίνους, τους συνάντησαν για
πρώτη φορά Αμερικανοί γιατροί
μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ. Και
παρ’ όλη τη λυσσαλέα αντίδραση
της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, οι
Αμερικανοί βετεράνοι του
βρώμικου εκείνου πολέμου,
χρησιμοποίησαν εκείνες τις
ιατρικές έρευνες και
γνωματεύσεις για να δικαιωθούν
τελικά στα δικαστήρια και να
αποζημιωθούν για ανήκεστες
βλάβες της υγείας τους, μιά που
η διασπορά των αερίων από τις
αμερικανικές ναπάλμ δεν
χαρίστηκε στους Αμερικανούς
στρατιώτες.
Οι σύλλογοι
βετεράνων πολεμιστών του 1964-67
και του 1974 τίθενται στη
διάθεση του διοικητή του
Ασκληπιείου, προκειμένου να
παράσχουν ιατρικούς φακέλους και
μαρτυρίες για την επιτυχή
διοργάνωση της ημερίδας.
Το
Ασκληπιείο Βούλας δεν είναι
βέβαια ογκολογικό νοσοκομείο.
Είναι όμως το δικό μας
νοσοκομείο και διαθέτει έναν
θαυμάσιο συνεδριακό χώρο στο
αμφιθέατρό του. Επιπλέον
διαθέτει-διαπιστωμένα-πολλούς
ζηλωτές του Ιπποκράτη, από την
διοίκηση έως και τον κάθε
γιατρό, νοσοκόμο και
τραυματιοφορέα. Η επιλογή να
καταθέσω σε αυτό το νοσοκομείο
την πρότασή μου, μόνο τυχαία δεν
ήταν.
Ως κοινωνία
υπεύθυνων πολιτών-επίπεδο προς
το οποίο οφείλουμε κάποια στιγμή
να ανέλθουμε-δεν έχουμε την
πολυτέλεια της πολιτείας μας, να
κλείνουμε τα μάτια μας στο
οποιοδήποτε πρόβλημα που αφορά
σε συμπολίτες μας.
Κι έτσι όπως
εξελίχθηκε η μεταπολεμική
αντιμετώπιση των αγωνιστών μας
στους ακήρυκτους πολέμους στην
Κύπρο, δεν συνιστά απλώς
πρόβλημα. Συνιστά εθνικό άγος.
(Δημοσιεύθηκε
στην εφημ. «Εβδόμη» της Ανατ.
Αττικής-αρ. φύλλου 580, 25-4-
2009).
Γρηγόρης Δημ. Ρώντας
|
|
EΞΕΛΙΞΗ
ΤΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΤΗΝ "ΠΡΟΤΑΣΗ
ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΒΟΥΛΑΣ" |
|
2/5/09:Στήριξη
από Δήμο Κερατέας
2/5/09:Στήριξη από Δημοτική
Σύμβουλο Βούλας κα. Νανά
Καραγιάν
2/5/09:Στήριξη από Δήμο Κρωπίας
9/5/09:Στήριξη από Σύλλογο
Απανταχού Σουλιωτών
9/5/09:Στήριξη από Δήμο Βάρης
9/5/09:Στήριξη από Νομαρχιακό
Σύμβουλο Αν.Αττικής κ. Χρήστο
Καλαποθαράκο
9/5/09:Στήριξη από Δημοτική
Σύμβουλο Βουλιαγμένης κα. Μαρία
Σίνα
9/5/09:Στήριξη από Δημοτικό
Σύμβουλο Βουλιαγμένης κ.
Διονύσιο Γεωργουλόπουλο
16/5/09:Στήριξη από Ασκληπίειο
Νοσοκομείο Βούλας
16/5/09:Στήριξη από
Συγγραφέα-Ιστορικό κ. Σαράντο
Καργάκο
23/5/09:Στήριξη από Δήμο
Ηλιούπολης Αττικής
23/5/09:Στήριξη από Δήμο
Καλαμάτας
23/5/09:Στήριξη από Ι.Μ
Δρυινουπόλεως,Πωγωνιανής και
Κονίτσης
23/5/09:Στήριξη από Σύλλογο για
τα Ανθρώπινα Διακαιώματα
Οικογενειών Αγνοουμένων και
Πεσόντων Κυπριακής Τραγωδίας
1974.
6/6/09:Στήριξη από Βουλευτή
Αττικής ΛΑΟΣ κ. Μάκη Βορίδη
6/6/09:Στήριξη από Πανελλήνιο
Σύλλογο Πολεμιστών Κύπρου 1967
6/6/09:Στήριξη από Δήμο Καλυβίων-Θορικού
13/6/09:Στήριξη από Δήμο
Μαρκόπουλου Μεσογαίας Αττικής
13/6/09:Στήριξη από Δήμο
Παλλήνης
|
|
|
|
|
| |
|
|
| |
|
|
|
ΔΕΛΤΙΑ
ΤΥΠΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
|
-
Δελτίο Τύπου
16/2/09,Θέμα:Ίδρυση του "Συλλόγου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα
Οικογενειών Αγνοουμένων και Πεσόντων Κυπριακής Τραγωδίας 1974.
-
Δελτίο Τύπου
15/1/09,Θέμα:Έναρξη Λειτουργίας της Επίσημης Ιστοσελίδας του
Συλλόγου με
url
www.agnooumenoi74.gr.
-
Δελτιο Τύπου
23/1/09,Θέμα:Η Ομολογία του Τούρκου Αττίλα Ολγκάτς
-
Δελτίο Τύπου
19/2/09,Θέμα:Για το 19ο Άγνωστο Στρατιώτη της Κύπρου
(Απάντηση στην Ομολογία του Τούρκου Αττίλα Ολγκάτς Β΄)
-
Δελτίο Τύπου
23/2/09,Θέμα:Το Μνημόσυνο των Πεσόντων στις Μάχες του Ελληνικού
Έθνους.
-
Δελτίο Τύπου
1/3/09,Θέμα:Έναρξη της Διαδικτυακής μας Ψηφοφορίας για το Ενιαίο
Ελλάδας-Κύπρου.
-
Δελτίο Τύπου
5/3/09,Θέμα:Το Έπος της Κυπριακής Τραγωδίας σε Ψηφιακή Μορφή.
-
Δελτίο Τύπου
8/3/09,Θέμα:Ψηφιακό Εκκλησάκι Ελλαδιτών Ηρώων Κύπριακής Τραγωδίας
"Παναγία Άξιόν Εστι".
-
Δελτίο Τύπου
23/3/09,Θέμα:Έναρξη Λειτουργίας της Διαδικτυακής μας Εφημερίδας
"Παρατηρητήριο 74".
-
Δελτίο Τύπου
25/3/09,Θέμα:Ευχετήριο Μήνυμα για την 25η Μαρτίου.
-
Δελτίο Τύπου
3/4/09,Θέμα:Ο Ακάθιστος Ύμνος των Ηρώων της Κυπριακής Τραγωδίας.
-
Δελτίο Τύπου
19/4/09,Θέμα:Πασχάλιο Μήνυμα του Συλλόγου
-
Δελτίο Τύπου
15/5/09,Θέμα:Το Οδόφραγμα Λήδρας σε Ψηφιακή Απεικόνιση
-
Δελτίο Τύπου
15/6/09,Θέμα:Η Διαδικτυακή μας Ψηφοφορία για τα 35 χρόνια Αδικαίωτης
Κυπριακής Τραγωδίας.
 |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
ΑΡΜΟΔΙΩΝ
ΦΟΡΕΩΝ
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
