ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΣΟΝΤΩΝ

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ 1974
 

 

HUMAN RIGHTS
ORGANISATION

OF FAMILIES
OF
THE MISSING AND FALLEN

IN CYPRIOT TRAGEDY IN 1974

HONΟR AND GLORY TO THE HEROES OF CYPRUS 1974
 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΑΣ
 

 

 
 
 
 
 
 
 

 

 
 

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΑΣ
 

Είμαστε μια ομάδα συγγενών Ελλαδιτών  Αξιωματικών Υπαξιωματικών και Οπλιτών αγνοουμένων  στην Κύπρο από το καλοκαίρι του 1974.

     Πιστεύουμε ότι η ύπαρξη αγνοουμένων  άσχετα με την Εθνικότητα , Θρήσκευμα ή Ιδιότητα  σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης  έχει την ίδια επίπτωση στην οικογένεια  τους , δηλαδή  αβεβαιότητα – τρόμο – αγωνία – φόβο  και  ανείπωτο πόνο.

     Εμείς για 35 χρόνια  βιώνουμε αυτή την απαράδεκτη  τραγική  κατάσταση με  το να παλεύει η αγωνία με την ελπίδα, η απόγνωση με τον πόνο.

     Κάποιοι  επηρεασμένοι   από την αρχαία Ελληνική  τραγωδία - όπου η γυναίκα  ζητά να θάψει τον νεκρό  αδελφό  - μας  ονόμασαν  « Σύγχρονες  Αντιγόνες » .

     Εμείς,όμως,αναζητούμε και  ζωές  διότι  έχουμε  πληροφορίες ότι κάποιοι από αυτούς που αναζητούμε  οδηγήθηκαν σαν αδήλωτοι αιχμάλωτοι, σε φυλακές στην Τουρκία.   

     Κάποιοι άλλοι είπαν τους αγαπημένους μας « Μύθο» . Αυτό δεν είναι  αλήθεια   οι αγνοούμενοι  άνθρωποι   μας,  δεν είναι  δημιουργήματα της φαντασίας, υπήρξαν  και  μάρτυρες  είμαστε  εμείς  που ζήσαμε  μαζί τους, που  έχουμε αναμνήσεις από αυτούς,  που συνεχίζουμε να τους αγαπούμε  και  τους αναζητούμε.

      Έχουμε το δικαίωμα να μάθουμε την Αλήθεια.Έχουμε το Δικαίωμα να θάψουμε τους Πεσόντες Ήρωές μας και να συνεχίσουμε να αναζητούμε αυτούς που αγνοοούνται μέχρι να του βρουμε.

      Ελπίζουμε πως με τη συμπαράστασή σας θα επιτύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα σε αυτό το κρίσιμο ανθρωπιστικό πρόβλημα,το οποίο είναι το να εξακριβώσουμε την τύχη όλων των Αγνοουμένων από την Τουρκική Εισβολή στην Κύπρο το 1974.

       Η τραγική  διαπίστωση της καταπάτησης  των ανθρωπίνων δικαιωμάτων  τόσο των  ιδίων των  αγνοουμένων μας όσο και εμάς των συγγενών τους  είναι το κοινό σημείο αναφοράς μας  και θέλουμε να πιστεύουμε  ότι στο άμεσο μέλλον θα έχουμε   επαφή.

Περιμένουμε απάντησή σας.

Με σεβασμό,

Η Πρόεδρος:Μαίρη Κουρούπη

Bookmark and Share

 
 
 

Ο ΣΚΟΠΟΣ ΜΑΣ
 

Να διεκδικήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματά μας ως οικογένειες αγνοουμένων και πεσόντων της Κυπριακής Τραγωδίας του 1974.

Να κρατήσουμε αναμμένη την δάδα της αναζήτησης και της διεκδίκησης των αδήλωτων αιχμαλώτων μας από τους Τούρκους και να αφυπνίσουμε αποπροσανατολισμένες συνειδήσεις.

Να αγωνιστούμε,ώστε να υπάρξει πραγματική διερεύνηση της τύχης των αγαπημένων μας με την φωνή και την παρουσία μας να στοιχειώνει σαν συνείδηση για σεβασμό, αξιοπρέπεια και αλήθεια στα οικουμενικά δικαιώματα της Ζωής,της Ελευθερίας του ατόμου και της Αυτοδιάθεσής του.

Να τύχουν επιτέλους και οι πεσόντες και οι αγνοούμενοι ήρωές μας της αναγνώρισης του,σεβασμού και της τιμής που τους αξίζει τόσο από την Ελληνική Πολιτεία όσο και τη Διεθνή Κοινότητα.

Bookmark and Share

 
 
 

ΚΕΙΜΕΝΟ Α
       ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ                                  ΤΗΣ ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΣ κας ΕΛΕΝΗΣ  ΓΡΙΒΑ

 

ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ
ΤΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ,

     Τριάντα πέντε χρόνια συμπληρώθηκαν από το μαύρο καλοκαίρι της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο που εκτός από τα δεινά που έφερε στον Κυπριακό Ελληνισμό, βύθισε στη λύπη, το πένθος και την αγωνία εκατοντάδες οικογένειες στην Ελλάδα.83 από αυτές, είναι οι οικογένειες των Αξκων - Υπξκων - Οπλίτων ανδρών του Ελληνικού Στρατού που ευρίσκοντο στην Κύπρο όλοι σε διατεταγμένη υπηρεσία και παθόντες ένεκα ταύτης.

     Τριάντα πέντε χρόνια είναι πάρα πολλά Ο ρυθμός που τρέχουν οι διεθνείς εξελίξεις παράλληλα με τη στασιμότητα που διακρίνει το θέμα μας, με τους αγαπημένους μας θαμμένους στην αδιαφορία και την ψευτιά είναι τα στοιχεία που κάνουν την καθημερινότητά μας ζοφερή.
Δυστυχώς η Ελλάδα η Πατρίδας μας 35 χρόνια μετά συνεχίζει να τους χρωστά την αναγνώριση του Ηρωισμού τους και η Ιστορία το δικό της κεφάλαιο δόξας. - Γ Ι Α Τ Ι η γενναιότητα και η αυτοθυσία τους δεν υστερούσε σε εκείνη των προγόνων μας του Λεωνίδα και των τριακοσίων, του Παπαφλέσσα στο Μανιάκι, του έπους του 40.Το πρόβλημα των αγνοουμένων παραμένει άλυτο τεράστιο και πολύπλοκο. Εξαιτίας της Τούρκικης αδιαλλαξίας και της ανοχής των Διεθνών οργανισμών και των Ηνωμένων Εθνών.

     Η Τουρκία εξακολουθεί χωρίς κυρώσεις για τα εκατοντάδες εγκλήματά της --- εις βάρος αμάχου πληθυσμού και αιχμαλώτων πολέμου --- τα π ρ ο κ λ η τ ι κ ά πολιτικά της παιγνίδια χωρίς να δίνει απαντήσεις για τους ανθρώπους που χάθηκαν συνέπεια της Εισβολής της στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1974.
ΕΜΕΙΣ οι συγγενείς τους παραμένουμε ζητιάνοι μιας είδησης και έχουμε βιώσει όλες τις αγωνίες και τις αδικίες, που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και μάλιστα ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ πολίτης.

     ΕΠΙΣΗΣ κάτι που λειτούργησε εις βάρος του όλου θέματος ήταν η άποψη που εντέχνως καλλιέργησε η Τουρκική πλευρά αλλά και τα Ηνωμένα Έθνη το ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΟΡΙΣΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ότι όλοι είναι νεκροί, χωρίς να μπουν σε ισχύ οι Διεθνείς κανόνες Δικαίου πού ισχύουν σε πολέμους ΑΛΛΑ πιο πόλεμο; Οι Ελλαδίτες Αξκοι - Υπξκοι και Οπλίτες παθόντες εν Κύπρω το 1974 και οι οικογένειές τους είναι ΘΥΜΑΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΟΥ 1940.

     Επισημαίνουμε ότι ελάχιστοι από τους Ελλαδίτες αγνοούμενους έχουν αναγνωρισθεί με την μέθοδο του DNA.
Α Κ Ο Μ Α και για το στρτη της ΕΛΔΥΚ Βασίλη Σμυρλή επίσημα καταγεγραμμένο από τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό σαν αιχμάλωτο πολέμου στην Κύπρο 74, η πολιτεία της Ελλάδας προτίμησε την ΣΙΩΠΗ ουδέποτε τον διεκδίκησε από τους Τούρκους κι έχει βαρύτατες ευθύνες γι αυτό. Επίσης συμπαντικές πληροφορίες για ύπαρξη Ελλαδιτών στρατιωτικών σε φυλακές στην Τουρκία καταχωνιάστηκαν στα συρτάρια της ατολμίας και της ανευθυνότητας.

    Στο μακροχρόνιο αγώνα μας, μας αντιμετωπίζουν με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Από τη μια μας αποκαλούν συγγενείς Ηρώων χωρίς μια επίσημη ενέργεια της Ελλάδας που να φαίνεται σαν ένδειξη τιμής για τους πεσόντες ΄Ηρωες μια μηδαμινή χειρονομία τιμής και σεβασμού στη Ελληνίδα Μ Α Ν Α , μια κίνηση συμπαράστασης στο παιδί και τη σύζυγο του Ηρώα.

    Το θέμα των αγνοουμένων μας ΑΠΑΙΤΕΙ καλή θέληση θέλει φως και αλήθεια ,περισσότερο δε,θέλει σεβασμό στον άνθρωπο.
Αυτοί που έπαιξαν και συνεχίζουν να παίζουν με τις ζωές μας ποντάρουν στη λήθη που φέρνει το πέρασμα του χρόνου για να θάψουν την πραγματικότητα.

    Λέγεται ότι ο χρόνος είναι γιατρός... για τις οικογένειες μας ο χρόνος παραμένει αμείλικτος πολέμιος.
Κάθε χρόνο κι εμείς μένουμε λιγότεροι οι πιο πολύ γονείς έχουν φύγει με τη πίκρα ..

    Στο μοναχικό αγώνα μας είχαμε σαν μόνο συμπαραστάτη την Ελπίδα και τη δύναμη του δικαιώματός μας να μάθουμε τι έγινα οι δικοί μας, συνεχίζουμε παρά τις απογοητεύσεις και το πόνο, την ταλαιπωρία της αναζήτησης και τη μαρτυρική αναμονής της ΕΙΔΗΣΗΣ που δεν έρχεται.
Με αίσθημα ευθύνης και δέους σας λέμε μπουχτίσαμε από τα μεγάλα ψέματα και τις μισές αλήθειες και την αδικία...

ΠΟΝΑ ΚΑΙ ΜΑΤΩΝΕΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ .
« Οι μνήμες και ο πόνος απαιτούν περηφάνια ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ.
ΕΜΕΙΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ,
ΓΙΑ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΤΩΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΩΝ ΜΑΣ.
ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ.
ΜΕ ΟΣΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΗ ΑΚΟΜΑ ΔΙΑΘΕΤΟΥΜΕ. »

Bookmark and Share  

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

KEIMENO A

 
 
 
 

ΚΕΙΜΕΝΟ Β΄
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ  κας ΜΑΙΡΗΣ ΚΟΥΡΟΥΠΗ
 

ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ,

    Τριάντα πέντε χρόνια μετά, κι εμείς οι συγγενείς  των αγνοουμένων  και  αδήλωτων αιχμαλώτων με παγωμένη την Ελπίδα μας και τον χρόνο αμείλικτο πολέμιό μας, έχουμε συμπαράσταση μόνο την δύναμη του δικαιώματός μας να μάθουμε τι έγιναν οι δικοί μας άνθρωποι.

    Το αίτημά μας ένα και μοναδικό όλα αυτά τα χρόνια, πραγματική διερεύνηση της τύχης των αδήλωτων αιχμαλώτων κι ιδιαίτερα όσων οδηγήθηκαν στην Τουρκία.

    Αναρωτιόμαστε τόσοι Διεθνείς νόμοι για τα ανθρώπινα Δικαιώματα, για τους αιχμαλώτους πολέμου, για τα δικαιώματα του παιδιού και την γυναίκα, γιατί στις δικές μας περιπτώσεις δεν είχαν καμία μα καμία ισχύ;

Εμείς δεν είμαστε ΝΟΜΙΚΟΙ ή ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ. Αν και το έχουμε ξαναπεί, μερικές φορές προβληματιζόμαστε αν οι λέξεις έχουν χάσει την σημασία τους ή υπάρχει κατεύθυνση λαϊκών συναισθημάτων (Ομόνοιας – Αδελφότητας – Λύπης).


    ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΘΥΜΩΜΕΝΟΙ
γιατί τους ανθρώπους μας, που κάποιοι τους κατέταξαν στους αγνοούμενους, ΑΛΗΘΕΙΑ ποιός τους λυπήθηκε; ποιός τους νοιάστηκε; Aπλ ά τους χρησιμοποίησαν όπως κι εμάς τους συγγενείς τους.

    35 χρόνια είμαστε ζητιάνοι μια είδησης και έχουμε βιώσει όλες τις αγωνίες και τις αδικίες, που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και μάλιστα ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ πολίτης.

Τα αισθήματά μας δεν μπορούν πλέον να χαρακτηρισθούν.

    ΈΧΟΥΜΕ τη φωνή μας να στοιχειώνει σαν συνείδηση για σεβασμό, αξιοπρέπεια και αλήθεια σε ένα από τα σοβαρότερα δικαιώματα της Ζωής,

Την ελευθερία  του ατόμου και την αυτοδιάθεσή του.

Και το λέμε για άλλη μια φορά.

Δεν αντέχουμε να βλέπουμε το θέμα των αδήλωτων αιχμαλώτων κάθε χρόνο να ανακυκλώνεται χωρίς την παραμικρή πρόοδο.

35 χρόνια, πόσα ακόμα?

    Πολιτικοί και Νομικοί φροντίστε να διορθωθούν τα λάθη του παρελθόντος. Γιατί εμείς σαν συγγενείς διεκδικώντας τα Ανθρώπινα Δικαιώματα  ζητάμε   ΑΛΗΘΕΙΑ & ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΤΩΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΜΑΣ  (ΝΕΚΡΩΝ Ή ΖΩΝΤΑΝΩΝ) .

ΜΕ ΤΙΜΗ,

Η πρόεδρος

Μαίρη Κουρούπη

Bookmark and Share  

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

KEIMENO B

 
 
 
 
 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 


 Κεντρική | Σύλλογος Ιστοχάρτης | Κύπρος 1974 | Πεσόντες | Αγνοούμενοι | Ειδήσεις | Αρχείο | Σύνδεσμοι | Εκκλησάκι | Επικοινωνία
 

 

Copyright © 2007 agnooumenoi74