ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ 1974
 

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

Επώνυμο αγνοουμένου : Γρίβας
Όνομα αγνοουμένου : Χρήστος
Όνομα πατέρα αγνοουμένου : Κωνσταντίνος
Όνομα μητέρας αγνοουμένου : Μαρία
Έγγαμος - άγαμος : Άγαμος
Χρώμα οφθαλμών αγνοουμένου: Καστανό
Χρώμα μαλλιών αγνοουμένου : Καστανό
Ύψος αγνοουμένου : 1.80
 

Με το Φ.Ε.Κ Γ 1178/2008:Έφεδρος Ανθυπασπιστής από Λοχίας Εφοδιασμού Μεταφορών (ΣΑ: 105/25117/74) από 15.8.1974.
 
 INFORMATION ON MISSING PERSON

Missing person’s surname : Grivas
Missing person’s name : Christos
Missing person’s father’s name : Konstantinos
Missing person’s mother’s name: Maria
Single – married : Single
Missing person’s eye colour : Brown
Missing person’s hair colour : Brown
Missing person’s height : 1.80cm

 
 
     
 
 
     
ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΡΙΒΑΣ
 
Ο δεκανέας Χρίστος Γρίβας είναι το πρωτότοκο από τα τρία παιδιά του Κων/νου και της Μαρίας Γρίβα. Γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1953 στην Πάτρα.Πήγε σχολείο μέχρι την τετάρτη γυμνασίου και μετά βγήκε στη βιοπάλη.
 
Τον Αύγουστο του 1973 κατατάχθηκε στο στρατό, στο κέντρο εκπαίδευσης των ΣΕΜ στη Σπάρτη. Από εκεί πήγε στο στρατόπεδο της Νιγρίτας Σερρών. Τέλος Ιουνίου τον πληροφόρησαν για τη μετάθεσή του στην Ελληνική Δύναμη Κύπρου. Έφυγε με κανονική άδεια να τακτοποιήσει κάποιες δουλειές και να αποχαιρετήσει τους δικούς του.

 

 

     Το πρωϊ, 13 Ιουλίου 1974, ο πατέρας του Ντίνος Γρίβας τον μετέφερε στο Λουτράκι, απ' όπου θα έφευγε με άλλους αξιωματικούς και στρατιώτες για την Κύπρο. Το πραξικόπημα τους βρήκε στο καράβι. Άραξαν στη Ρόδο περιμένοντας οδηγίες. Έφτασαν στο νησί στις 19 Ιουλίου λίγες ώρες πριν αρχίσει η εισβολή. Παρόλη την άγνοια του εδάφους έλαβαν από την πρώτη στιγμή μέρος στις επιχειρήσεις.
 
 
 
 

     Μετά την εκεχειρία στις 23 Ιουλίου, επικοινώνησε αρκετές φορές με τους δικούς του. Προσπαθούσε να τους καθησυχάσει. Τους μίλησε για τελευταία φορά στις 12 Αυγούστου. Στις 13 συναντήθηκε για τελευταία φορά με τον συμπατριώτη συνάδελφο του Βασίλη Δρίλη στο ύψωμα απέναντι από την πύλη του στρατοπέδου τους.Η ΕΛΔΥΚ υπερασπίστηκε με αυταπάρνηση το χώρο του αεροδρομίου της Λευκωσίας και χάρη στη γενναιότητα των ανδρών της ο αερολιμένας δεν έπεσε στα χέρια των Τούρκων.Οι επιχειρήσεις ξανάρχισαν στις 14 Αυγούστου,με το δεύτερο Αττίλα. Στη διάρκεια των συγκρούσεων ο Χρήστος θεάθηκε ζωντανός στις 15 του μήνα. Από τότε αγνοείται η τύχη του.

  
 
 

     Έβλεπε τη Στρατιωτική θητεία σαν μια υποχρέωση για να μπορέσει στη συνέχεια να πραγματοποιήσει τα όνειρά του...Τα όνειρα του έμειναν απραγματοποίητα από τις 16 Αυγούστου του 1974 στο Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ στη Κύπρο… και ο Χρήστος έμπαινε στον μακρύ κατάλογο των 1619 Αδήλωτων Αιχμαλώτων και Αγνοουμένων της Κυπριακής Τραγωδίας.Είναι δε,ο δεύτερος αγνοούμενος από την Αχαΐα.

  
 
 

     Όλα αυτά τα χρόνια η Ελπίδα για την ανεύρεση του βαδίζει με τον πόνο και την αγωνία … οι γονείς του δεν ζουν πια . Την αναζήτησή του συνεχίζουν τα αδέλφια του Μιχάλης και Ελένη...

     Η αδελφή του Ελένη Γρίβα καταθέτει την πίκρα και την ελπίδα της: "Μπορεί κανείς να μην τιμωρήθηκε από τους αίτιους όλης αυτής της καταστροφής, που οδήγησε χιλιάδες οικογένειες στον αφανισμό, τόσο στην Κύπρο, όσο και στην Ελλάδα, αλλά η ελπίδα υπάρχει και όσο υπάρχει ελπίδα, υπάρχει κουράγιο, υπομονή, επιμονή για αγώνα".